สัปดาห์แรกผ่านไป...
posted on 09 Oct 2011 19:58 by beam37404 in Generalผ่านไปสัปดาห์นึงแล้ว
ตอนนี้เริ่มเข้าที่เข้าทางขึ้นมาเรื่อยๆ
ของก็ซื้อมาเรื่อยๆ
ช่วงแรกๆก็จะมีรายจ่ายเยอะหน่อยพวกของใช้ที่ขาดๆ
หลังจากนี้ก็คงจะลงตัว ก็มีแต่ค่าอาหาร เสื้อผ้า ฟุ่มเฟือยตามแต่ละคน
(อ่อ ยังเหลืออีกอย่าง มือถือที่ยังไม่ได้ซื้อ)
เอนทรี่ก่อนๆบอกว่าไปเที่ยวแค่แถวๆหอพัก
สุดสัปดาห์นี้ก็เลยออกไปเที่ยวไกลๆหน่อยบ้าง
(แต่ก็ไม่ได้ไกลมาก นั่งรถไฟอย่างไกลก็แค่ครึ่ง ชม เข้าเมืองอะไรอย่างนี้)
วันเสาร์ที่ผ่านมา เพื่อนๆคนไทยที่มาด้วยกัน ไม่มีโปรแกรมจะไปไหนกัน
ตัวเองก็เลยกะว่าจะไปเที่ยวศาลเจ้าของเมืองคาวาซากิ
ชื่อ คาวาซากิไดชิ เป็นศาลเจ้าที่ดังมีชื่อในแถบคันโตเลบทีเดียว
แต่ไปๆมาๆทุกคนที่ไม่แผนก็เลยตามมาด้วยกันหมดเลย
หน้าตาสถานีแถวๆศาลเจ้า(เป็นสถานีของเคย์คิว ไม่ใช่เจอาร์นะ)
เดินมาตามทางจากสถานีรถไฟก็จะเจอโทริอิบอกทางเดินเข้าศาลเจ้าเลย
เดินเข้าไปก็ตามศาลเจ้าทั่วๆไปก็จะมีขายของตามทางไปเรื่อยๆ
พวกขนมญี่ปุ่น เซมเบ้ ชา อารมณ์ประมานนั้น
หยิบร้านนี้มาให้ดู เดินๆมาจะสะดุดหูมาก อยู่แถวๆปากทางเดินเข้ามาเลย
เขาจะมีโชว์ทำขนมสดๆให้ดู และมันจะมีเสียงมีดกระทบเขียงเป็นจังหวะตลอดเวลา
ประหนึ่งว่า ห้ามไม่มีเสียง ต้องมีเสียงเท่านั้น
(ไม่หั่นอะไร ก็เคาะเขียงเล่น มันส์ในอารมณ์ จังหวะเดิมไม่มีเปลี่ยน)
ขนมอะไร ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ อยากรู้ก็ต้องมาดูเอง....
เดินไปตามทางเรื่อยๆก็ถึงศาลเจ้า
ไปตอนใกล้จะเย็นๆแล้ว ก็เงียบๆดี ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่
อัพนิดหน่อยพอละกัน อยากได้ฟีลจริงๆ มาเองจะดีสุดนะครับ
ถ้าอยากมาที่นี่เลย แล้วมาไม่เป็น ถามทางได้ครับ
จะบอกให้แบบละเอียดยิบไม่มีหลงเลย
จากนั้นก็กลับมาแถวๆหอ ก็พอดีว่าวันนี้เขามีเทศกาลอะไรซักอย่าง
ตรงถนนคนเดิน(เด็กแถวนี้เรียกกันอย่างนี้)ใกล้ๆหอนี่แหละ
ก็เลยแวะไปดูกันซักเล็กน้อย
ก็จะมีคนเป็นกลุ่มๆ สาวบ้าง แก่บ้าง มาเต้นๆกัน
(เดาว่าเป็นกลุ่มตัวแทนของคนหรือร้านค้าในละแวกนี้แหละมั๊ง)
คนดูเยอะอยู่ แต่ส่วนใหญ่วัยคุณลุงคุณป้าทั้งนั้น ฮะๆ
ตามถนนที่ปกติเดินกันสบายๆเขาก็จะกั้นที่ไว้ให้สำหรับเทศกาลโดยเฉพาะ
ยาวไปตลอดทั้งถนนเลย
วันแรกจบไป มาต่อของวันนี้
วันนี้ออกไปไกลกว่าเดิม คือเข้าโตเกียวไปเลย
ตอนเช้าไปแถว คุดันชิตะ ศาลเจ้ายาสุคุนิ เสร็จแล้วก็ไปต่อ ชิบูย่า
ที่ไปแถวคุดันชิตะเพราะวันนี้ที่ศาลเจ้ามีเทศกาลไทย
(ถ้ามาจัดซักปีหน้า ตอนนั้นคงรู้สึกอยากไปมากกว่าตอนนี้ ฮะๆ)
จากสถานีรถไฟใต้ดินคุดันชิตะ เดินออกมาแล้วตรงขึ้นมาเรื่อยๆเลย
ก็จะเจอแล้ว ศาลเจ้ายาสุคุนิ
(ฝั่งตรงข้ามศาลเจ้านี่ก็ไม่ใช่ที่ไหน บูโดคังนี่เอง)
(พูดแล้วอยากดูคอนขึ้นมาทันที ฮะๆ)
ก็มีร้านอาหารไทย ผลไม้ไทย เยอะแยะมากมาย ประมาน70บูธได้
(ฟังจากพิธีกรบนเวทีพูดมานะ)
อ่อ แถวๆซุ้มของสถานฑูตไทย(ขายน้ำสมุนไพรกับกล้วยแขก)
ได้เจอแพนเค้กด้วย กระเหรี่ยงกลุ่มนี้ก็ผลัดกันถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน
(แต่ตัวเองไม่ได้ถ่ายมา เนื่องจาก เฉยๆ...)
(ปล มีคนไปถามว่าพี่เป้มาไหมด้วย....คำตอบคือ ไม่ได้มา)
กลางงานก็มีเวทีโชว์ ตอนไปถึงซักพักมีโชว์มวยไทยพอดี
คนญี่ปุ่นก็ตื่นตาตื่นใจกันไป...คนไทย ไม่สนใจหาของกินดีกว่า ฮะๆ
โดนหอยทอดไป 500 เยน พอกินให้หายคิดถึงไทยเล็กน้อย.....
แล้วก็มาศาลเจ้าแล้วก็เข้าไปขอพรกันซักหน่อย
อิ่มท้อง ขอพรเรียบร้อยก็เดินกลับเพื่อไปชิบูย่าต่อ
ไปเดินเล่นในเมือง ไม่มีจุดหมายใดๆ
เพราะฉะนั้นเลยไม่มีอะไรจะเล่า เอารูปไปดูเล็กน้อยละกัน
อ่อ เข้าเมืองก็จะรู้สึกได้ว่า คนญี่ปุ่นแฟชั่นบางคนนี่มาเต็มจริงๆ
ใส่กันไม่ยั้ง ไม่ต้องกั๊ก มีอะไรปล่อยมาให้หมด
เดินอยู่ราวๆสอง ชม ก็กลับมาแถวหอ
ซื้อของใช้เพิ่มเติมอย่างที่บอกไปตอนแรกว่าช่วงนี้มันจะซื้อเรื่อยๆจนอยู่ตัว ฮะๆ
กลับหอ ทำกับข้าวกินจริงจัง มื้อแรกในญี่ปุ่น
กระเพราไก่กากๆ กับไข่ดาว
=แถม=
มื้อนึงที่ไปกินข้างนอกก็ได้มีโอกาสไปลองราเม็งข้อสอบ
ทำไมต้องข้อสอบ(ไม่รู้ว่าคนญี่ปุ่นก็เรียกอย่างงี้รึป่าว แต่เดาว่าคนไทยตั้งให้เองมากกว่า)
เพราะร้านเลือกเมนูจากตู้เสร็จก็เดินเข้าไปในร้าน
ที่กินมันจะนั่งกันเป็นคอกๆเหมือนเข้าคูหาเลือกตั้ง
และมันก็จะมีกระดาษมาใบนึงให้ติ๊กเลือกพวก ความหนาเส้น ความเผ็ดอะไรอย่างนี้ได้
ก็เลยดูเหมือนทำข้อสอบนั่นเอง
(คนไม่เป็นภาษาญี่ปุ่นเลยก็เหมือนทำข้อสอบจริงๆ ยากมาก ฮะๆ)
ชื่อร้านจริงๆมันชื่ออิจิรันนะ แต่คนไทยก็จะเรียกกันติดปาก
ว่าราเม็งข้อสอบ อร่อยมากครับ ใครมาอย่าลืมไปลอง
น่าจะมีหลายสาขา ที่ไปกินนี่สาขาคาวาซากิ แถวหอพักเลย
คิดไม่ออก บอกไม่ถูก อ่านไม่ได้ ก็จัดมันกลางๆไปให้หมดนั่นแหละครับ
ถ้าเอาแน่ๆคงต้องไปดูที่อื่นน่าจะมีคนรีวิวไว้เรียบร้อยว่าอันไหนคืออะไร
-----------------------------------------------------------------------------------
ขากลับจากชิบูยะ เจอที่สถานีน่าจะชินากาวะ(จำแน่ๆไม่ได้แล้ว)
ตู้กดเขาพัฒนาแล้ว ไฮเทคกว่าเดิม ทัชสกรีนซะด้วย
คิดว่าตามสถานีใหญ่ๆคงมีทุกสถานี